Ouderdomsverschijnselen?

De afgelopen weken krijg ik langzaam het idee dat Lin me oud begint te vinden:

Zo af en toe wil ik een middagdutje doen.
Werken én juf én verzorgende én moeder én huishoudster is gewoon best een beetje veel.
Lin: ‘je bent zo saai als een schelp, nee een museum, nee als een zwart wit film. Nee, als een vastlopende zwart-wit film over een doos die toch al niet bewoog.’
Helaas krijgt arme Lin dit nu zo vaak van mij terug te horen dat ze spijt heeft van deze verzuchting…

Een paar weken later.
Lin: ‘ben je minder moe?’
Ik: ‘uh, hoezo?’
Lin: ‘je bent dikker, dus dan sla je energie op, dus ik dacht dan ben je minder moe.’
En bedankt. Laat mijn coronakilo’s met rust ja?

In de avond.
Ik zit Lin voor te lezen op het randje van haar bed. Grijpt Lin opeens in mijn borst.
Ik verbaasd: ‘wat doe jij nou? Waarom pak je mijn borst vast?’
Lin beschaamd: ‘oh, ik vroeg me af wat dat was, het zit zo laag. Ik wist niet dat dat je borst was.’

Ergens in de tijd dat we weer wat meer naar buiten konden.
Ik heb een tattoo achter mijn oor laten zetten en laat hem aan Lin zien.
‘Zie je hem?’, vraag ik.
‘Ja, zegt Lin.’
‘Zie je wat het is?’
‘Ja.’
‘Wat dan?’
‘Een gehoorapparaat.’
(ze keek per ongeluk naar het pootje van mijn bril)

Ná Lins negende verjaardag.
’t Etosmeisje probeert Lin een gratis Woezel en Pip-boekje aan te smeren.
Ik aan Lin: ‘wil je die?’
Lin: ‘nee.’
Etosmeisje kijkt mij aan: ‘misschien nu niet maar thuis vast wel.’
Ik: ‘Lin?’
Lin: ‘nou zeg, daar ben ik echt te oud voor hoor.’
Onderweg naar huis.
Lin:  ‘Weet je, ik vind het echt stom als mensen mijn leeftijd niet in kunnen schatten. Stel je voor, iemand ziet jou aan voor achttien, dat gaat niet gebeuren bij jou hóór, maar stel je voor. Dat vindt jij toch ook niet leuk?’

Ik heb me om alles echt kapot gelachen! Perfect moment om haar uitspraken rond mijn verjaardag te publiceren dacht ik zo.

Last Man Standing (Sitting!) – MIND

Vorig jaar stond ik op een paal. Zes uur lang. Om letterlijk op te staan voor jongeren met psychische problemen. Ik vind het heel belangrijk dat we daar met zijn allen opener over worden, dat we durven te praten met elkaar als het ‘even wat minder gaat’ en zeker ook als alles gewoon ronduit kut en moeilijk is. Als je moeite hebt met het leven op wat voor manier dan ook. Lees verder “Last Man Standing (Sitting!) – MIND”

Nieuwe bakfiets!

Een foto zegt meer dan duizend woorden:

nieuwe rolstoelbakfiets

Het duurde even maar dan heb je ook wat. Inclusief dikke sloten én gps. Echt duizendmaal dank voor iedereen die ons heeft geholpen dit voor elkaar te krijgen! Wij gaan de stad weer onveilig maken 😉

Nominatie Baarnse literatuurprijs!

UPDATE
Mijn verhaal is derde geworden!
http://www.baarnseliteratuurprijs.nl/2018/09/03/karen-van-meeteren-omarmd-3e-prijs/

—————————————————————————-

Dacht ik eens wat anders te schrijven dan een blog over Lin, word ik gelijk genomineerd voor een literatuurprijs 😱 verhaal nr 7 voor de geïnteresseerden ☺️

Lezen (en stemmen voor de publieksprijs) kan via

https://baarnschecourant.nl/lokaal/genomineerde-verhalen-baarnse-literatuurprijs-475749

Wat is vrijheid?

Oh jongens hou toch op asjeblieft 😦

Vrijheid:
Dat je afhankelijk bent van Valys-taxi om op vakantie te kunnen en dat ze wel een vervoerder hebben die je op vakantie wil brengen met al je vijf benodigde hulpmiddelen en koffers met medicatie en andere zooi om het twee weken uit te houden
MAAR
geen taxi die je weer naar huis wil brengen met al je spullen…??

Omdat wat er nu gebeurt zó aansluit bij waar de bakfiets voor ons om draait… vrijheid… onvrijheid… binnen Amsterdam… buiten Amsterdam…

In ieder geval gaat de crowdfunding voor de rolstoelbakfiets zó goed dat we in ieder geval in Amsterdam straks weer onze vrijheid terug hebben! Bijna €8000 in 48 uur tijd :O