Fietsiefoetsie -> crowdfunding

Wat een gekke leegte daar tegenover onze voordeur. Daar waar eerst altijd de rolstoelbakfiets stond, daar staat nu niks. Helemaal niks. Omdat een paar droeftoeters het nodig vonden de bakfiets mee te nemen.

Een bakfiets is nooit zomaar een bakfiets. Maar voor ons was hij wel heel erg niet zomaar een bakfiets. Lin kon met haar elektrische rolstoel (elro) in de bakfiets en dan konden we heerlijk door Amsterdam fietsen zónder afhankelijk te zijn van taxi’s die uren om mogen rijden voor ze je ergens afleveren of ov-haltes en -voertuigen die toevallig toegankelijk zijn (en het zal je tegenvallen hoeveel er daadwerkelijk toegankelijk is met een elro L).

Met de rolstoel namen de dieven óók onze vrijheid en onafhankelijkheid mee. Lees verder “Fietsiefoetsie -> crowdfunding”

Fiets toch de boom in!

Het is al een tijdje geleden dat ik doelbewust fietsen omgooide bij de supermarkt of ze in mijn hoofd bij bosjes in de boom hing. Waarom, zul je nu misschien denken. Zou ik misschien vriendelijker zijn geworden, meelevender? Of zoveel last van mijn rug hebben dat ik het niet meer kan? Lees verder “Fiets toch de boom in!”

Help, een hulpmiddel?!? – deel 6 – Bakfiets

Of ik vaak fiets? Ik bén een fiets, is mijn antwoord op die vraag. En daarmee was het een flinke teleurstelling dat ik tegen de tijd dat Lin zo’n negen maanden was (de gemiddelde leeftijd waarop kinderen goed genoeg kunnen zitteaangepaste rolstoel bakfietsn om in een fietszitje mee te kunnen) écht niet met haar kon fietsen. Ze kon nog niet eens haar hoofd rechtop houden, laat staan dat ze kon zitten.
 Het openbaar vervoer was, omdat we geen auto hebben, daarmee onze enige reisoptie en als ik ergens een hekel aan heb dan is het als sardientjes in blik met het ov reizen. Helemaal met een kind bij me dat er ook niks aan vindt. Ik was dus erg blij toen we de optie kregen een bakfiets aan te vragen. Een bakfiets groot genoeg om de kinderwagen/rolstoel mee te vervoeren. Met oprijplanken en haken om de (toen nog) kinderwagen goed vast te zetten. Vol goede moed riep ik dat ik dat wel wilde en er wel op zou kunnen fietsen.

Deel 1, 2, 3 of 4 nog niet gelezen? Klik hier voor deel 1 over de kinderwagen hier voor deel 2 over de Caddyhier voor deel 3 over sondevoeding, hier voor deel 4 over de eetstoel en hier voor deel 5 over de douchestoel.

Lees verder “Help, een hulpmiddel?!? – deel 6 – Bakfiets”

Alle benen in bed?

Lin in loopkar CaddyIk hou van kinderen (nouja, van de meeste dan). Hun vrolijkheid. Hun onschuld. Maar vooral hun manier van kijken naar de wereld. Ik roep altijd dat Lins hulpmiddelen haar benen zijn. En dat dat betekent dat anderen er niet aan mogen komen. ‘Want ik zit toch ook niet aan hun benen?’ vraag ik dan. En daar krijg ik dan wel gelijk in. Maar kinderen kunnen de benenmetafoor nog net even wat verder doorvoeren dan ik dacht. Lees verder “Alle benen in bed?”

Doos

Ik bel ze vaak, mijn ‘favoriete’ klantenservice. De helft van alle hulpmiddelen die we in huis hebben, komt bij hun vandaan. Kwaliteit lijkt niet hun handelskenmerk te zijn dus mag ik ze zelfs éxtra vaak bellen. Helaas is service ook niet hun handelskenmerk. Dus tegenwoordig zit ik met een papier en een pen klaar: één om op te schrijven wie ik aan de lijn heb (echt heel handig om te weten) en twee om op te schrijven hoe een dergelijk gesprek gaat. Eén van de gesprekken ging als volgt: Lees verder “Doos”

Help, een hulpmiddel?!? – deel 2 – De Caddy (de wat?)

Vandaag neem ik jullie graag mee naar deel 2 van de hulpmiddelenserie. Na de aangepaste kinderwagen uit deel 1 hadden we ook een Caddy nodig. Een Caddy? Een auto? Een assistent voor bij het golfen? Ja, die laatste twee zou ik beiden maar wat graag willen hebben, vooral als ik die assistent ook voor andere dingen in mag zetten, maar helaas pindakaas. Niks van dat soort decadente gedoe. Nee, de Caddy is een loophulpmiddel. En misschien wel het hulpmiddel waar ik het meest over geschreven heb, direct of indirect. Het levert namelijk de meest interessante situaties op zoals je hier kan lezen over toen ik de huisarts belde of bijvoorbeeld hier over dat iedereen ons herkent op straat.

Caddy loophulpmiddel peereboom Lees verder “Help, een hulpmiddel?!? – deel 2 – De Caddy (de wat?)”

Help, een hulpmiddel?!? – deel 1 – De Kinderwagen

Graag laat ik jullie op een nieuwe manier een kijkje nemen in ons wielenrijke leven. Ik schreef al eens eerder hoeveel wielen dat wel niet zijn; nu denk ik dat ik over elk hulpmiddel (ze hebben trouwens niet allemaal wielen) wel wat kan vertellen aan jullie. De komende tijd zal ik, in de vorm van een serie van minstens tweeëntwintig (já, tweeëntwintig) blogs, vertellen wat wij allemaal voor hulpmiddelen en aanpassingen hebben om ons het leven een beetje makkelijker te maken. Sommige hulpmiddelen heb je al eerder langs zien komen, andere zullen nu nog een compleet mysterie zijn. Die hoop ik in de loop van de tijd voor jullie op te helderen. Ik zal proberen ongeveer in chronologische volgorde te vertellen wat er voor dingen ons leven binnen kwamen rollen…

Vandaag de aftrap van de serie met als eerste: de kinderwagen. Lees verder “Help, een hulpmiddel?!? – deel 1 – De Kinderwagen”

Winkelen in een rolstoel: een survivaltocht

Samen met Lin ga ik een ochtendje de stad in. Nadat we vroeg in de ochtend in het ziekenhuis zijn voor wat controleafspraken vind ik dat we het wel verdienen even lekker weg te gaan. Het is lekker weer en samen door de stad scharrelen, vinden we altijd wel gezellig. Met natuurlijk een patatje aan het eind.

Winkelen in een rolstoel survival Lees verder “Winkelen in een rolstoel: een survivaltocht”