Diefstal

Met tranen in mijn ogen loop ik over straat. Van binnen harder huilend dan ik van buiten laat zien. Geen tranen van blijdschap maar tranen van woede, van ongeloof en van verdriet.
Terwijl ik op weg ben naar de supermarkt kom ik er namelijk achter dat Lins fietsstoeltje is gestolen. Niet eraf gesloopt want er zijn geen sporen van de diefstal te zien. Nee, iemand heeft moedwillig met een sleuteltje allemaal Yepp-stoeltjes geprobeerd totdat hij de mijne vond en het bleek te passen. Dat moet bijna wel. Want twee weken terug zat het stoeltje nog muurvast op mijn fiets op slot en nu is het stoeltje zonder sporen van geweld weg. De prop in mijn keel is niet meer weg te slikken.

Ik denk terug aan de eerste keer dat ik met Lin kon fietsen op een gewone fiets. Wat een machtig goed gevoel gaf dat. Al toen ik zwanger was, wachtte ik op dat moment en toen het eindelijk zo ver was, een jaar later dan voor het gemiddelde kind, kon ik mijn geluk niet op.
En komende zomer zou de laatste zomer zijn waarin ik Lin nog met enig fatsoen in het stoeltje zou kunnen krijgen. Nog een laatste zomer samen genieten. Daarna zou het klaar zijn met de pret want de stap naar achterop zitten zonder fietsstoeltje is een stap te ver voor Lin.

Maar abrupt komt er aan deze pret al ver voor de zomer een eind. Het is vast naïef maar ik geloof graag in een wereld waarin mensen niet stelen. Maar nu ben ik even heel hard van dat geloof af gevallen. Het gaat me niet om dat stoeltje zelf maar om het feit dat er mensen zijn die stelen en misschien nu nog wel meer om het feit dat ik plotseling afscheid moet nemen van het idee nog lekker met Lin te kunnen fietsen.

Thuis ruim ik huilend de boodschappen op. De prop in mijn keel lost eindelijk op maar de rest van de dag voel ik me lamlendig. Soms vind ik het leven gewoon even heel erg oneerlijk. Blegh.

 

p.s. ondertussen heb ik al een ander stoeltje gevonden dus we kunnen toch deze zomer nog fietsen samen!

Advertenties

11 gedachten over “Diefstal

  1. OP zo’n moment zou je voor heel oude lijfstraffen zijn, handen afhakken zodat ze niét meer kunnen stelen. Ik erger me dan ook gruwelijk aan mensen die van iemand die steelt een zielepoot maken die wel moét stelen , in Nederland is er voor iédereen een uitkering, dat mag dan geen vetpot zijn , je hoeft dan niet te stelen.
    Fijn dat je ondertussen een vervangen gevonden, wordt het toch nog een fijne zomer voor jullie samen.

    Liked by 2 people

  2. Wat fijn dat je een ander stoeltje hebt kunnen vinden. Mensen hebben echt geen idee hoeveel verdriet ze iemand aan doen. Ik kan me hier zo boos om maken. Het lijkt wel steeds moeilijker te worden voor mensen om gewoon van andermans spullen af te blijven!

    Liked by 2 people

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s