Knutselen

Lin wil knutselen. Niks geks voor een vijfjarige. Ik verzamel wat spullen; schoenendoos, papier, schaar, lijm, stickers. De tafel ligt vol.
‘Ik wil een lampion maken.’
‘Oké, dan maken we een lampion. Vertel maar wat je wil.’

De meeste kinderen van Lins leeftijd gaan gewoon lekker zelf aan de slag maar dat is met Lins handmotoriek net wat lastiger om het nog zacht uit te drukken. Ze wil van alles maar haar handen werken niet mee. Gevolg is dat Lin alles moet omschrijven wat ze wil, zodat mijn handen haar handen worden en ik precies doe wat zij wil. Dat is best veel gevraagd van een kind van vijf.

Ze begint te vertellen wat ze wil. ‘Papier.’ Oke, dat is duidelijk voor mij. Ik pak de stapel met papier en laat haar alle kleuren zien die we hebben. Groen, geel, lichtblauw, donkerblauw, oranje, wit, roze. Drie keer laat ik alles zien voordat ze een keuze maakt.
‘Roze.’ (duh)
Ik leg het roze vel voor haar neer.
‘En nu?’
‘Eh, ik wil dat?’ Ze wijst naar iets op tafel.
‘Bedoel je dit?’
‘Nee.’
‘Dit?’
‘Nee.’
‘Dit?’
‘Nee.’
‘Dit?’
Bij elke ‘dit’ til ik iets op van tafel. Lin raakt gefrustreerd.
‘Neehee, dat!’
Ik snap wel dat ze gefrustreerd raakt. Ze weet niet hoe ze datgene wat ze bedoelt moet noemen want ze weet niet wat het is en ik weet nog steeds niet wat ze bedoelt. We beginnen ons hints-spelletje en ik vind uit dat ze een doosje met stiften, potloden en krijtjes bedoelt. Ik haal alles uit het doosje.
‘Wat wil je?’ vraag ik.
‘Een lijn.’
‘Waarmee?’
‘Uhm… viltstift.’
‘Oke, en welke kleur dan?’
Ik laat alle stiften omstebeurt zien. Ze kiest de roze uit. (dubbelduh)
‘En waar wil je die lijn dan?’
‘Hier.’ Lin slaat met haar hand ergens in het midden van het papier. ‘Met een liniaal,’ voegt ze nog toe.
Ik pak een liniaal en leg hem horizontaal midden op het papier.
‘Nee, niet daar,’ zegt Lin.
‘Hier dan?’ en ik schuif de liniaal een beetje naar beneden.
‘Nee.’
Ik schuif de liniaal omhoog. ‘Hier?’
‘Nee.’
‘Hier?’
‘Nee.’
‘Hier?’
‘Ja. Maar dan schuin.’
Ik draai de liniaal een beetje. Gelukkig is het deze keer in een keer goed. Ik trek een lijn.

En dan kijk ik op de klok. We zijn een tien minuten verder en we hebben wel een hele lijn getekend. Een héle lijn. In tien minuten. En dat allemaal omdat Lin het niet zelf kan maar mij eerst precies uit moet leggen wat ze wil. Daar waar een andere vijfjarige zelf even een lijntje trekt, brengt Lin ongelooflijk veel geduld op voor mij, net zo lang tot ze heeft wat ze wil. Ik vind het maar wat knap.

Een half uur later hebben we een roze papiertje met een lijn en een paar stempels erop. Lin is er klaar mee. Op een lampion lijkt het bij lange na niet maar Lin heeft wel lekker op haar manier geknutseld.

Advertenties

7 gedachtes over “Knutselen

  1. Wat jammer dat jij niet mee mocht knutselen;-) Oeps, ik weet natuurlijk niet of dit het moment was om met (galgen) humor in te komen want ik zou het goed kunnen begrijpen dat je er behoorlijk moedeloos van kunt worden. petje af voor jou!

    Like

  2. Misschien kun je een volgende knutselkeer dit blaadje in de lengte (horizontaal) doormidden vouwen, om de 2 cm knippen vanaf de vouw tot 2 cm voor de rand en dan eventueel plakken op een kokertje dat je daarbinnen stopt. Dan lijkt het opeens wel op een lantaren? (Zo maakten wij ze op school.)
    Veel liefs,
    Martine van de DIY Diva

    Liked by 1 persoon

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s